Tamara Gurgenyan (tgurgenyan) wrote,
Tamara Gurgenyan
tgurgenyan

ԳՈՒՑԵ ՉԱՐԺԵ ՄՏԱԾԵԼ, ԲԱՅՑ ԵՍ ՎԱԽԵՆՈՒՄ ԵՄ

 Չգիտեմ ինչու, բայց վերջերս հաճախ եմ մտածում մահվան մասին, հիշում եմ ինձ հարազատ, կամ պարզապես ծանոթ մարդկանց, ովքեր կային ու հիմա չկան.... եվ սարսափում եմ, որ  անակնկալ մի օր մահն էլի ինձնից կարող է տանելի թանկ մարդկանցից մեկին.....
Գուցե անհեթեթ է,  բայց ես հիմա  երբեմն վախենում եմ մահից ինքս ինձ համար,  որովհետև այս աշխարհում կա մեկը, ում ես  եմ  կյանք  տվել, այ նրա համար եմ վախենում, որ հանկարծ մի  օր ՆԱ` այդ փոքրիկ արարածը չմնա առանց ինձ: Այս ապրումներն հիմնականում էն ժամանակ եմ ունենում, երբ առանց նրա որևէ տեղ եմ գնում, նա տանն է, ես` մեքենայի մեջ: Տարիներ առաջ բարեկամներիցս մեկը `50-անց մի կին, երբ ասում էր. <որ պատկերացնում եմ մեռնելու եմ ու տղայիս էլ չեմ տեսնելու, մենակ դրա համար չեմ ուզում մեռնել>, ես զարմանաում էի` այ քեզ բան մեռնելուց հետո Էլ ինչ, իսկ հիմա ես նրան շատ լավ եմ հասկանում...
Tags: ժամանակ, կյանք
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments